Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2007

Για την Αμαλία ρε γαμώτο!

Την Αμαλία τη "γνώρισα" πριν 1-2 μήνες, όταν είχα οδηγηθεί μέσω κάποιου comment στο blog της. Είχα αφιερώσει ένα πρωινό, διαβάζοντας όλα της τα post. Τελειώνοντας έπιασα τον εαυτό μου να έχει μεταφερθεί σε μία μεταφυσική διάσταση στην οποία προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω το μέγεθος του παράλογου, την αδικία της κατάστασης και το αδύναμο της αντίδρασης.
Με λίγα λόγια είχα ανατριχιάσει, είχα μαραζώσει .. δεν πίστευα στα μάτια μου.
Έκλεισα το blog της και μακάρισα την τύχη μου που είμαι ακόμα υγιής.
Μετά από λίγο καιρό, πέτυχα στις ειδήσεις στην τηλεόραση ένα ρεπορτάζ για την Αμαλία .. "κοίτα να δεις λέω". Το απέδωσα στο συναίσθημα που όταν πρωτοακούς-πρωτομαθαίνεις κάτι μετά το συναντάς συνέχεια μπροστά σου!!!!!
Εεε μετά το θέμα πήρε διαστάσεις χιονοστιβάδας και πλέον όλοι μας γνωρίζουμε την Αμαλία, όλοι γίναμε μάρτυρες της απίστευτης εκμετάλλευσής της από γιατρούς, νοσοκόμες, συστήματα υγείας, ασφαλιστικά ταμεία ...
Και ενώ έλεγα μέσα μου ότι "κάλλιο αργά παρά αργότερα" και ότι τελικά όλα θα πάρουν το δρόμο τους και θα μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της αξιοπρεπώς και με λιγότερο σωματικό και ψυχικό πόνο, τις προάλλες έμαθα τυχαία περιδιαβαίνοντας σε ιστολόγια, το Θ Α Ν Α Τ Ο της .....
......
Στεναχωρήθηκα τόσο πολύ, λες και τη γνώριζα προσωπικά. Μετά τσατίστηκα τόσο πολύ, λες και υπέστησα εγώ όλη την κοροϊδία. Στη συνέχεια απλά ευχήθηκα να μην αρρωστήσω σε αυτό το κράτος, γιατί πολύ απλά θα πεθάνω, αν δεν έχω λεφτά .....
......
Κόντρα στην έμφυτή μου αντιδραστική διάθεση για κάθε τι το μαζικό, αποφάσισα κι εγώ να συμμετέχω στην προσπάθεια αυτή, απλά για να εξιλεωθώ ίσως που δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο.
......
Αμαλία ήσουν άτυχη που νόσησες στην Ελλάδα!!
Καλή αντάμωση!!
.. από μία μελλοντική ασθενή - μια ελληνίδα μελλοθάνατη!
......

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Όρκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").


6 σχόλια:

Σοφία είπε...

Κοριτσάκι πού το βρήκες το banner για το Σύλλογο Ελπίδα; Ψάχνω από χθες στα γνωστά μέρη και δεν το έχω δει πουθενά.

seaina είπε...

-->σοφία
Σοφάκι αν εννοείς το πράσινο banner το βρήκα εδώ.
Συγγνώμη που δεν απάντησα νωρίτερα ..
αν θέλεις οτιδήποτε άλλο πες!!!
Φιλάκια

Σοφία είπε...

Thanks πολύ-πολύ!

Σοφία είπε...

Άκυρο! O υπερσύνδεσμος μου βγάζει λάθος, παρότι νωρίτερα που το είχα τσεκάρει με παρέπεμπε κανονικά. Περίεργο :-(

Έχεις καμιά φαεινή ιδέα;

seaina είπε...

-->σοφία
Σοφάκι αν και δεν είμαι καλή ούτε στον προγραμματισμό, ούτε στην html, παρόλα αυτά προσπαθώ με μπακαλίστικους τρόπους να κάνω πράγματα για το blog μου.
Οπότε αυτά θα σου πω .. και ας γελάσουν κάποιοι πιο σχετικοί. :-)
1) Λοιπόν αν θες το bannerάκι να το ανεβάσεις κάπου στο blog σου, εκτός post, απλά αντιγράφεις τον κώδικα, στο sidebar σου ..
2) Αν θες να το ανεβάσεις σε post, εγώ απλά έσωσα αρχικά την εικόνα, την ανέβασα στο post και μετά της έβαλα το link που αντιστοιχεί ...

Μπακαλίστικα ίσως αλλά αυτά ξέρω :-)
Για δες ...

Σοφία είπε...

Θα ήθελα να το ανεβάσω σαν banner, αλλά όταν πατάω στον υπερσύνδεσμο που μου έδωσες, μου βγάζει μύνημα Page Not Found, οπότε δεν μπορώ να βρω τον κώδικα για να τον αντιγράψω (και για να τον γράψω μόνη μου, ούτε λόγος).