Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2007

Η μάχη της Κρήτης (20-31/5/1941)

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί, τι είναι αυτό που μου προκαλεί ρίγη συγκίνησης και σφίξιμο στο στομάχι, όταν ακούω ένα κρητικό τραγούδι, όταν δω μια κρητικιά φορεσιά, όταν πατήσω το πόδι μου στην Κρήτη και όταν ακούσω την κρητική τοπολαλιά. Δεν είναι φυσιολογικό αν το σκεφτείς, αφού μπορεί να κατάγομαι (μισή από την πλευρά του μπαμπά) από το Ρέθυμνο, αλλά δεν έζησα εκεί, δεν μεγάλωσα εκεί. Μπορεί να πηγαίνω κάθε καλοκαίρι σχεδόν και να έχω συγγενείς α’-βαθμού, αλλά δε νόμιζα ότι αυτό είναι ικανό να μου δημιουργεί τέτοια συναισθήματα.
Παρόλα αυτά την Κρήτη τη λατρεύω, το επιβεβαιώνω στον εαυτό μου, σε κάθε κρητικό ερέθισμα που εισπράττω. Τη λατρεύω με τα θετικά της και τα αρνητικά της ... ναι καυχιέμαι που είμαι κρητικιά και αυτό μάλλον έχει αποτυπωθεί στο DNA μου!!
Αυτά είναι κάποια πάγια συναισθήματά μου, για να καταλάβετε την αγάπη μου για αυτό το νησί. Και μπαίνω στο θέμα:
Την Κυριακή το απόγευμα, ο δήμος που μένω, του Ν. Ηρακλείου (ένα προάστιο που δημιουργήθηκε από Κρητικούς της Αθήνας και που σήμερα οι κρητικοί που μένουν εδώ αποτελούν μεγάλο ποσοστό) διοργάνωσε στην πλατεία του σταθμού του ηλεκτρικού, εκδήλωση για την επέτειο της «Μάχης της Κρήτης». Η εκδήλωση περιελάμβανε ομιλίες από τους άρχοντες της πόλης, χορούς από συλλόγους Κρητών, καθώς και φαγοπότι με ρακές παξιμάδάκια και γραβιέρα ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!! Είμαστε φιλόξενοι εμείς οι Κρητικοί!!

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς γνωρίζετε για τη Μάχη της Κρήτης, για αυτό και σκέφτηκα να μαζέψω υλικό και να σας πω λίγα λόγια .. σα δασκάλα, όπως τότε στο σχολείο που κάναμε Ιστορία ..

Ιταλο-γερμανική επίθεση στην Κρήτη
Η μάχη της Κρήτης έμεινε στην ιστορία ως η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία, κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου του 1941, η οποία έληξε της 1η Ιουνίου (μετά από 12 ημέρες) με την κατάληψη της Μεγαλονήσου.
Στις 25 Απριλίου, ο Αδόλφος Χίτλερ υπέγραψε την Ντιρεκτίβα (εντολή) Νούμερο 28, διατάζοντας έτσι την εισβολή στην Κρήτη, λίγες μέρες μετά την παράδοση της ηπειρωτικής Ελλάδας στις δυνάµεις του άξονα. Οι δυνάμεις του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού από την Αλεξάνδρεια διατηρούσαν τον έλεγχο του υδατικού χώρου γύρω από την Κρήτη, έτσι κάθε αμφίβια επίθεση θα αποφασιζόταν από τη φύση μίας μάχης αέρος-θαλάσσης, κάνοντας το ένα ριψοκίνδυνο τόλμημα στην καλύτερη περίπτωση. Με τη γερμανική υπεροχή από αέρος δεδομένη, αποφασίστηκε εισβολή από αέρος. Αυτή θα ήταν η πρώτη πραγματική μεγάλης κλίμακας αεροπορική εισβολή, παρόλο που οι Γερμανοί είχαν χρησιμοποιήσει αλεξιπτωτιστές και ανεμοπλάνα σε επιθέσεις (αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα) στην εισβολή στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, στη Νορβηγία αλλά και στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Του Αιγαίου το κύμα εκόχλαζε κι από τον Ψηλορείτη
βροντές σαλπίζαν μια βαριά
προγόνων προσταγή.
Δεν ήταν πάλη η μάχη σου
μα ήταν αντάρα,
ω Κρήτη
ότι συντρόφευε άγρια των όπλων η κραυγή
Στ. Σπεράντζας

Ο στόχος των Γερμανών
Οι Γερµανοί είχαν ως στόχο να εξασφαλίσουν τα νοτιοανατολικά τους νώτα, ενόψει της «Επιχείρησης Μπαρµπαρόσα» (Εκστρατεία στη Ρωσία) και να εξορµήσουν στη Βόρεια Αφρική, µε εφαλτήριο την Κρήτη, όπως πίστευαν οι Σύµµαχοι.

Τα όπλα των 2 πλευρών
Οι Γερμανοί είχαν στη διάθεσή τους 1190 αεροπλάνα (πολεµικά και µεταγωγικά) και 29.000 άνδρες (αλεξιπτωτιστές και πεζικάριους), ενώ οι Ιταλοί θα συνεισέφεραν 3.000 στρατιώτες.
Την Κρήτη υπερασπίζονταν όσοι έλληνες στρατιώτες είχαν παραµείνει στο νησί και δυνάµεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας (Βρετανοί, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί στρατιωτικοί), που είχαν διεκπεραιωθεί από την κατεχόµενη Ελλάδα. Οι υπερασπιστές της Μεγαλονήσου ανήρχοντο σε περίπου 40.000, αλλά είχαν ανεπαρκή και απαρχαιωµένο οπλισµό, ιδίως οι Έλληνες. Από το Νοέμβριο του 1940 η Κρήτη ήταν αφύλακτη, χωρίς ελληνικό στρατό, χωρίς οργανωμένη άμυνα, επειδή κατά τη κήρυξη του Ελληνο-ιταλικού πολέμου η 5η Μεραρχία της Κρήτης έλειπε στο μέτωπο – ο λόγος και για τον οποίο η κρητική μούσα λέει:
''ΧΙΤΛΕΡ, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΥΧΗΘΕΙΣ ΠΩΣ ΠΑΤΗΣΕΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.
ΞΑΡΜΑΤΩΤΗ ΤΗΝ ΗΥΡΗΚΕΣ ΚΑΙ ΛΕΙΠΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΣΗΣ.

Η 5η Η ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ,
ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΗΣ''

Η μάχη
Η γερµανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 8 το πρωί της 20ης Μαΐου 1941.
Ο ξάστερος ανοιξιάτικος ουρανός της Κρήτης μαυρίζει από εκατοντάδες σκουρόχρωμα γερμανικά αεροπλάνα, τα οποία καθώς μουγκρίζουν μοιάζουν με τέρατα της Αποκάλυψης. Η γη σείεται και αμέσως τα πρώτα κύματα των επίλεκτων γερμανικών τμημάτων αρχίζουν να πέφτουν κατά χιλιάδες, από τα αμέτρητα μεταγωγικά αεροπλάνα και ανεμόπτερα. Η μάχη για την κατάληψη της Κρήτης κράτησε από τις 20 έως στις 29 του Μάη 1941. Η γερμανική επίθεση ξεκίνησε με ανελέητο βομβαρδισμό των πόλεων και των χωριών και η απόβαση των Γερμανών στο νησί έγινε με ρίψη αλεξιπτωτιστών. Πεδίο μάχης και τα χωριά και οι πόλεις.
Την πρώτη μέρα της επίθεσης, μέσα σε μια δαντική κόλαση βρήκαν το θάνατο 800 Γερμανοί αλεξιπτωτιστές, γύρω από το ύψωμα 107.
Εδώ ταιριάζει ο στιχος του Δ. Σολωμού:
Αχ, τι νύχτα ήταν εκείνη που την τρέμει ο λογισμός,
άλλος ύπνος δεν εγίνει πάρεξ θάνατος πικρός
Η άμυνα κρατάει γερά. Αλλά προς το βράδυ της πρώτης ημέρας, οι Γερμανοί πατούν πόδι στο αεροδρόμιο του Μάλεμε και το κρατούν, παρά τις επιθέσεις των υπερασπιστών του νησιού. Απόπειρα των χιτλερικών να στείλουν ενισχύσεις από τη θάλασσα συντρίβεται από τον Αγγλικό στόλο, με φοβερές απώλειες για τους Γερμανούς, αλλά και τους Άγγλους που χάνουν βαριά πολεμικά σκάφη. Την επόμενη ημέρα οι ρίψεις Γερμανών αλεξιπτωτιστών συνεχίζονται με μεγαλύτερη πυκνότητα, αλλά και περισσότερες απώλειες για τους εισβολείς. Παρά τις εκατόμβες των νεκρών με τις συνεχείς ενισχύσεις που φτάνουν ακατάπαυστα, οι Γερμανοί κατορθώνουν να δημιουργήσουν και άλλα προγεφυρώματα τα οποία ενώνονται μεταξύ τους και ετοιμάζονται για γενική επίθεση. Η κατάσταση για τους αμυνόμενους είναι πλέον απελπιστική και την εβδόμη μέρα αποφασίζεται η εκκένωση της Κρήτης από το συμμαχικό στρατό.

Ο ρόλος των αμάχων
Ο άμαχος κρητικός λαός κτυπιέται ανελέητα. Η μάχη διεξάγεται σώμα με σώμα. Άμυνα παλλαϊκή, χωρίς σχέδιο, χωρίς πρόγραμμα. Ωστόσο οι γέροι, οι γυναίκες και τα παιδιά δημιουργούν έπος! Η συµµετοχή χιλιάδων αµάχων στις επιχειρήσεις ήταν ένας παράγων που δεν είχαν υπολογίσει οι γερµανοί σχεδιαστές της επιχείρησης. Πίστευαν ότι οι Κρητικοί, γνωστοί για τα αντιµοναρχικά τους αισθήµατα, θα υποδέχονταν τους Γερµανούς ως ελευθερωτές. Σημειώνεται ότι στην Κρήτη ήταν η πρώτη φορά που οι Γερμανοί αντιμετώπιζαν αντίσταση από τον τοπικό πληθυσμό, δηλαδή από αστράτευτους και απόστρατους – ηλικιωμένους άνδρες, καθώς και από γυναίκες και παιδιά.
Οι απώλειες των Γερμανών αλεξιπτωτιστών κατά την πρώτη ημέρα είναι απρόσμενα γι αυτούς μεγάλες. Αυτοί όμως συνεχίζουν απτόητοι τις ρίψεις. Πολλοί σκοτώνονται στον αέρα, αλλά και αυτοί που φτάνουν στο έδαφος αποδεκατίζονται από ένα άοπλο και αδάμαστο λαό, που με την ψυχή γεμάτη Ελλάδα ορμάει με τα μαυρομάνικα, τις τσουγκράνες και τα τσαπιά, πετσοκόβοντας τους σιδερόφρακτους και πάνοπλους εισβολείς.
Κρήτη μου όμορφο νησί
πού ‘γραψες ιστορία,
δίχως στρατό επολέμησες
μιαν αυτοκρατορία.

Η κατάληψη του νησιού
Κυρίαρχοι καταχτητές πλέον οι υπάνθρωποι του Χίτλερ στρέφονται με λύσσα πάνω στον άμαχο πληθυσμό, για να τον τιμωρήσουν για την ηρωική του αντίσταση. Λεηλατούν, δολοφονούν, καίνε, καταστρέφουν. Οι βαρβαρότητες εναντίον του άμαχου πληθυσμού, με συλλήψεις και ομαδικές εκτελέσεις, με στρατόπεδα συγκέντρωσης κ.τ.λ, άρχισαν αμέσως με την Γερμανική κατοχή της νήσου και ως αντίποινα. Πρώτο θύμα η Κάνδανος (1 Ιουνίου 1941), ύστερα τα Ανώγεια, η Βιάννος κ.τ.λ.

Απώλειες των 2 πλευρών
Οι απώλειες για τους Συµµάχους ήταν: 3.500 νεκροί, 1.900 τραυµατίες και 17.500 αιχµάλωτοι.
Οι Γερµανοί, σύµφωνα µε δικά τους στοιχεία, είχαν 3.986 νεκρούς και αγνοούµενους, 2.594 τραυµατίες, ενώ έχασαν 370 αεροπλάνα. Σύµφωνα, όµως, µε συµµαχικούς υπολογισµούς, οι γερµανικές απώλειες ξεπέρασαν τις 16.000.
Η αξία της μάχης της Κρήτης
Στην επιχείρηση των 10 ημερών της Μάχης της Κρήτης τα θύματα των Γερμανών ήταν περισσότερα από ολόκληρη
την επιχείρηση στη Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα.Ο στρατός πού χάθηκε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατάληψη της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ και πιθανόν της Περσίας. Η 7η αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Γ΄ Ράιχ, η επίλεκτη Μεραρχία των Αλεξιπτωτιστών στο μέλλον δεν θα παίξει πια κανένα ουσιαστικό ρόλο, ούτε θα επιχειρηθεί παρόμοια επιχείρηση κατά την διάρκεια του πολέμου από τους Γερμανούς.
Η Μάχη στην Κρήτη ονοµάστηκε και «Νεκροταφείο των γερµανών αλεξιπτωτιστών», εξαιτίας των µεγάλων απωλειών τους, γεγονός που ανάγκασε τον Χίτλερ να διατάξει τον τερµατισµό κάθε αεραποβατικής επιχείρησης στο µέλλον. Από την πλευρά τους, οι Σύµµαχοι εντυπωσιάστηκαν από τις µεγάλες δυνατότητες των αλεξιπτωτιστών στη µάχη και δηµιούργησαν τις δικές τους αεραποβατικές δυνάµεις.
Η Μάχη της Κρήτης αντέστρεψε τη χρονολογική σειρά των σχεδίων του Γερμανικού επιτελείου. Επέφερε ριζική μεταβολή στις εκστρατείες και ιδίως στην πορεία όλου του πολέμου. Η Μάχη της Κρήτης καθυστέρησε την επίθεση κατά της Ρωσίας που είχε προγραμματιστεί για τις 18 Μαΐου του 1941 και έδωσε τη δυνατότητα στους Ρώσους να κερδίσουν χρόνο για να αμυνθούν. Έτσι ο Ρωσοτουρκικός
πόλεμος (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα) αντί στα μέσα Μαΐου άρχισε στις 22 Ιουνίου 1941.
«Διαβάτη στάσου προσοχή, δω χάμω κείτονται νεκροί, που δεν επρόδωσαν ποτές, ποτέ δεν είπαν ψέματα, τύραννο δεν προσκύνησαν.
«Διαβάτη στάσου προσοχή,
και με άξιον νου μελέτα τους, τι αν χαίρεσαι το ωραίο φως κι αν όλο θάρρος περπατάς κι αν σ΄ αγαπούν κι αν αγαπάς κι ότι καλό έχεις στη ζωή στο χάρισαν τούτοι οι νεκροί!»

Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες και να δει φωτογραφικό υλικό της εποχής μπορεί να επισκευτεί τις ακόλουθες σελίδες: wikipedia , San Simera , Krassanakis.gr , Preveli Monastery , Εφημερίδα Μεσόγειος , Σύλλογος Κρητών Φρανγκφούρτης.

Κλείνοντας να σας πω, πως ο παππούς μου (ο πατέρας του μπαμπά μου) πολέμησε στην Αλβανία .. η αποδυναμωμένη Κρήτη που λέγαμε παραπάνω ... Όταν ξεκίνησε η κατοχή στο νησί, επέστρεψε.
Η γιαγιά μου, από την άλλη, μαζί με άλλες νεαρές κοπέλες, δούλευε σε σπίτια Γερμανών αξιωματούχων.
Πέρυσι το καλοκαίρι, αποχαιρετώντας την (και φοβούμενη ίσως ότι με βλέπει για τελευταία φορά_όπως κάθε χρόνο) πέραν των υπολοίπων δώρων μου έδωσε και ένα πακετάκι. Το άνοιξα και ήταν ένα διπλωμένο κομματι ύφασμα, σε λαδί, πράσινο στρατιωτικό χρώμα. Τι ρώτησα τι είναι αυτό και με δάκρυα στα μάτια μου απάντησε:
- "Αυτό κοπελιά μου είναι ένα κομμάτι από γερμανικό αλεξίπτωτο, από την 1η μέρα της μάχης. Το έκοψα σε κομμάτια και το μοίρασα σε όλα μου τα εγγόνια. Φύλαξέ το και μη το χάσεις!"
Το κρατούσα τρεμάμενη και ένιωθα το βάρος του να πολλαπλασιάζεται. Μπορεί να ήταν ένα κομμάτι ύφασμα, αλλά ήταν βαρύ .. κουβαλούσε πάνω του την ιστορία της μάχης της Κρήτης!!

Τα κρητικά τα χώματα όπου και να τα σκάψεις
αίμα ηρώων θε να βρεις κόκκαλα θα ξεθάψεις

Τη λευτεριά ρωτήσανε ποιας μάνας είναι γέννα
και είπε πως τη γέννησε το Κρητικό το αίμα

16 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν είσαι η μόνη…Παράξενο αλλά και εγώ το ίδιο νιώθω(και υποθέτω και πολλοί άλλοι) και ας μεγάλωσα στην Αθήνα.

Ίσως οφείλεται στις ιστορίες που μου έλεγε ο παππούς μου (και αυτός πολέμησε στο μέτωπο τότε), στην φωνή του «Αρχάγγελου της Κρήτης», στον Καπετάν Μιχάλη ή στο ότι απλά η Κρήτη είναι μοναδική.

Όπως και να έχει είναι ένα περίεργο συναίσθημα που δεν το νιώθουν αυτοί που δεν έχουν κάποια σχέση με την Κρήτη (και μάλλον για αυτό με κοιτάν περίεργα οι φίλοι μου όταν μπαίνουν στο αμάξι και ακούν τον Ερωτόκριτο να παίζει).

Μου έφτιαξες τη διάθεση…

Την καλησπέρα μου Καπετάνισσα…

Σ.

seaina είπε...

-->ανώνυμο
Ξέρεις έχω συναντήσει ανθρώπους που δεν είναι από την Κρήτη και τη λατρεύουν .. λες να έχει κάτι το μαγικό;;
Όπως και να έχει, χαίρομαι που σου έφτιαξα τη διάθεση!
Υ.Γ. δεν ήξερα ότι είσαι από την Κρήτη!

jul είπε...

Το ίδιο παθαίνω και εγώ Μαρινα μου, το ίδιο ακριβώς.... φταιει η λύρα? φταίνε οι στίχοι, η μουσική, δεν ξέρω...οτι και να ειναι πάντως...μόλις ακούω το όνομα Κρήτη κάτι παθαίνω....


Όπως λέει και ο μπαμπάς μου για την μάνα μου..."Μα κάθε φορά που μπαίνουμε στο πλοίο να κατέβουμε στο χωριό, η μάνα σου τρελαίνεται...της μιλάς και ειναι αλλού.."

Σοφία είπε...

Χμμμ εμένα η Κρήτη δεν μου λέει κάτι το ιδιαίτερο, αλλά μ' αρέσει πολύ ο Πυροβολάκης ;-)

Από αυτά που έγραψες δεν ήξερα σχεδόν τίποτα, και τα βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέροντα. Thanks!

seaina είπε...

-->jul
Το κατανοώ γιατί το βιώνω!
Εμένα ο μπαμπάς όποτε μπαίνει στο καράβι για την Κρήτη, εκτός του ότι αλλάζει προφορά αυτομάτως ("Ίντα θες ωρε κοπελιά;" κι έτσι), αποκτά ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά που διαρκεί όσες ημέρες κάθεται στο νησί!
Αλλά νομίζω ότι όλοι κάτι παθαίνουν όταν πηαγαίνουν στη γεννέτειρά τους!

-->σοφία
Σοφάκι δεν ξέρω τι επαφές έχεις, είχες με την Κρήτη, αλλά νομίζω την αδικείς .. προσφέρει πολλές δυνατότητες τουρισμού, ποικίλες ομορφιές, παράδοση, κουλτούρα, πολιτισμό, νοστιμότατο φαγητό .. αλλά θα μου πεις "ωραία τα λες, αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει".
Οπότε είμαι χαμένη απο πριν στην προσπάθειά μου να σε πείσω! :-)
Χαίρομαι αν μη τι άλλο που βρήκες τα ιστορικά στοιχεία ενδιαφέροντα!!
Ανέβηκε λίγο στην εκτίμησή σου η Κρήτη;;;
Φιλάκια!!

Σοφία είπε...

Δεν διαφωνώ με όλα αυτά, έχω πάει άλλωστε και τα έχω δει. Αλλά δεν νιώθω αυτό το "κάτι" για το οποίο μιλάς εσύ και άλλοι, να ακούω Κρήτη και να τρελαίνομαι.

Βέβαια δεν είναι η καταγωγή μου από εκεί... Ίσως το περίεργο θα ήταν να τρελαινόμουν!

seaina είπε...

-->σοφία
Κατάλαβα σαφώς τι λες .. νόμιζα ότι παρόλο που την επισκέφτηκες δεν βρήκες ενδιαφέρον!

spaigeck είπε...

γιάντα Θεέ δεν έκαμες μια Κρήτη παραπάνω
στην μια να είμαι όντε ζω στην άλλη όταν πεθάνω

ήθελα να'μουνα πουλί πάνω στον Ψειλορίτη
να κελαϊδώ κάθε πρωϊ τσι λεβεντιές σου Κρήτη

Όσο κι αν είναι δυνατή η αγάπη με στεφάνι
ενός παράνομου σεβντά την χάρη δεν την φτάνει

περιστεράκι θα γενώ να κάτσω στο λαιμό σου
να σου φιλήσω την ελιά που'σεις στο μάγουλο σου

όσ' σ'αγαπώ δεν σ'αγαπά η μάνα που σε γέννα
γιατ' έχει αυτή κι άλλα παιδιά μα εγώ 'χω μόνο εσένα

αγάπα με να σ'αγαπώ θέλε με να σε θέλω
γιατί θα'ρθει ένας καιρός να θες και να μην θέλω

Όσες ευχές απλόχερα οι άλλοι θα σας πούνε
Εγώ απλά σας εύχομαι αληθινές να βγούνε

Δε φτάνει μόνο μια καρδιά ήθελα να' χω κι άλλη
και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

Δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα
να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

Κομμάτια μού ‘κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμε
και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

Είμαι μαχαίρι Κρητικό, όπλο τιμής και ανδρείας,
μα είμαι και ενθύμιο παντοτινής φιλίας

Απ΄ αγαπήσει κι αρνηθεί, δώστου, θεέ μου, δώστου,
Δυο μαχαιριές κατάκαρδα κι εγώ να μπω γιατρός του


καλή σου μέρα εύχομαι γλυκό το πρωινό σου
κι ότι ποθείς κι ότι ζητάς να γίνετε δικό σου

χαιρετώ σε καπετάνισσα και πολλά φιλιά στην Κρήτη μας.....

seaina είπε...

-->spaigeck
Πού εισαι εσύ καλέ;;; Χάθηκες!!

Χίλια καλώς ορίσανε οι φίλοι οι γι εδικοί μας
και αν δεν χωρούν στο σπίτι μας, πάνω στη κεφαλή μας

Φιλάκια!

Πίκος Απίκος είπε...

Συγχαρητήρια για το άρθρο σου! Ήταν πολύ ενημερωτικό και μου άρεσε πολύ η σημασία στη λεπτομέρεια. Για κάποιον σαν εμένα που αυτό καθ' αυτό το γεγονός της Μάχης της Κρήτης ήταν "απλά γνωστό", το αφιέρωμά σου ήταν ένα καλό μάθημα ιστορίας.

Και πάλι μπράβο!

seaina είπε...

-->πίκος απίκος
Ευχαριστώ πολύ πολύ!! Χαίρομαι που σου άρεσε!
Αα και καλώς όρισες στο πλοιάριό μου!! :-)

Πίκος Απίκος είπε...

Ελπίζω να έχεις δραμαμίνες(ή οτι στα κομμάτια θα με σώσει) με πιάνει η θάλασσα γμτ, χαχαχα.

Καλώς σε βρήκα καπετάνισσα!

seaina είπε...

-->πίκος απίκος
Χα χα χα!!
Μην ανησυχείς, έχουμε από όλα!!

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

το πιο αντρίκιο ήταν ότι τους περίμεναν από κάτω και τους κάρφωναν με γεωργικά εργαλεία.
και μόνο που το σκεφτόμαστε ανατριχιάζουμε. φανταστείτε τι ψυχή είχαν οι άνθρωποι αυτοί...

seaina είπε...

-->σπύρος σεραφείμ
Η μάχη αυτή είναι η πρώτη στην οποία συμμετείχε τόσο μαζικά, άμαχος πληθυσμός! Οπότε για όπλα τους είχαν οικιακά σκεύη και γεωργικά εργαλεία!!

disa είπε...

情趣用品,情趣,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風